Op dezelfde dag dat onze Coördinator Louise van Eeden is overleden hoorden we ook dat onze logeergast en ambassadeur Julian de Kievit was overleden. Soms zijn er mensen die een blijvende indruk achterlaten. Julian was zo iemand. Jarenlang was hij een vertrouwd en graag gezien gezicht bij Xenia. Als logeergast én later als ambassadeur wist hij met zijn humor, nieuwsgierigheid en levenslust velen te raken. Op 28 juli is Julian overleden, op 22-jarige leeftijd, na twaalf jaar te hebben geleefd met een ongeneeslijke hersenstamtumor.

Naarmate Julian meer zorg nodig had, zagen we hem helaas minder vaak bij Xenia. Zelfstandig zijn betekende alles voor hem. Zo lang als het kon, wilde hij zelf bepalen hoe hij zijn dagen invulde en waar hij naartoe ging. Dat typeerde hem: eigenzinnig, moedig en vol verlangen om het leven op zijn eigen manier te blijven leven.

In zijn laatste bericht schreef hij:

“Na 12 jaar ziek te zijn geweest heb ik besloten dat het vechten tegen iets waar geen gevecht van te winnen is genoeg was. Ik heb het zeker niet opgegeven, ik ben simpelweg gestopt met doorgaan. Ik wil iedereen bedanken voor de steun die ik aan jullie heb gehad al deze jaren. Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen!”

Die laatste woorden vatten misschien wel het mooiste samen wie Julian was. Ondanks alles bleef hij het leven met humor en een glimlach tegemoet treden.

In plaats van bloemen wenste Julian een donatie voor het onderzoek van zijn oncoloog, Dannis van Vuurden, zodat anderen in de toekomst misschien betere kansen krijgen. Dat is kenmerkend voor Julian: ook in zijn afscheid dacht hij aan anderen.

We zijn dankbaar dat Julian deel heeft uitgemaakt van Xenia. Zijn moed, warmte, humor en levenslust zullen we niet vergeten.

Dag Julian. Dank je wel voor wie je was.