Harmen Brink – Makelaar

“Op mijn 16e jaar kreeg ik te horen dat ik leukemie had. Het was zo’n gevaarlijke vorm dat ik hiervoor een beenmergtransplantatie moest ondergaan. Tot zover verliep de behandeling vrij gemakkelijk. Na de beenmergtransplantatie begonnen de problemen. Mijn longen werden steeds slechter en ademen werd een steeds grotere opgave. Als ik wilde overleven moest er iets gebeuren. Dit zorgde ervoor dat ik in 2004 een longtransplantatie moest krijgen. In de tijd die erop volgde heb ik geprobeerd nog zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen. Ik heb mijn HBO-opleiding Vastgoed & Makelaardij afgerond en ging op zoek naar een leuke baan. Wat mij erg aanspreekt in de zorg bij Xenia is dat het niet alleen een heerlijke ‘ontspanning’ is voor de gast maar dat het ook een enorme ontlasting kan zijn voor degene die om hen heen staat. Eventjes zonder het zorg dragen voor degene die zo ziek is. Want het wordt naar mijn idee enorm onderschat wat voor impact het heeft als je dag in dag uit zorg draagt voor iemand die je lief is.”

Roos Jonker – Zangeres

“Xenia is het enige logeerhuis voor jongeren in Nederland. Verbazingwekkend eigenlijk vind ik. Ik hoop dan ook dat dit initiatief wordt opgepikt in de rest van Nederland. Ik vind het moeilijk me voor te stellen dat mensen van rond mijn leeftijd en jonger een beperkte levensverwachting hebben. Het is een onvoorstelbaar moeilijke en tegennatuurlijke situatie, en juist dan lijkt het me belangrijk dat er een huiselijke omgeving gecreëerd wordt voor deze groep. Waar én professionele verzorging aanwezig is, én waar je een eigen rustige plek hebt. Waar familie en vrienden kunnen komen, waar ze privacy hebben en waar ze de juiste begeleiding krijgen voor het afscheidsproces. Want afscheid nemen van het leven is op jonge leeftijd een heel ander verhaal dan later in het leven. Als ambassadrice werk ik graag mee en hoop dat ik met mijn muziek een bijdrage kan blijven leveren aan het mooie initiatief van Jacqueline, Piet en iedereen die meewerkt aan Xenia.”

Julian de Kievit, Ambassadeur van Xenia Leiden

“Toen ik 10 jaar oud was kreeg ik te horen dat ik een hersentumor had. Ik had DIPG, een zeldzame vorm van hersenstamkanker. De tumor bevond zich op een niet operabele plaats. De prognose was niet goed. Ik zou nog maar een paar maanden te leven hebben. Inmiddels ben ik bijna 10 jaar verder en leef ik nog steeds. Een groot raadsel voor de doctoren. Wel lever ik elk jaar meer in aan beweging en zit ik sinds een jaar of vijf in een rolstoel. Wat ik lastiger vind is dat mijn spraak en mijn gehoor flink achteruitgaan. Toch kan ik me met de hulp van mijn ouders nog aardig redden. Om hen te ontlasten en ook om mezelf een plezier te doen logeer ik een aantal keer per jaar bij Xenia in Leiden."

“Hoe ik het bij Xenia vind? Ik vind het fijn om even zonder mijn ouders te zijn. Bij Xenia geniet ik van de vrijheid en heb ík de regie. Meestal ga ik ’s morgens in mijn rolstoel op pad en verken ik de binnenstad van Leiden. Bezoek een musea en hop van terras naar terras om wat te drinken of te eten. Voor het gezamenlijke avondeten in de woonkeuken ben ik dan weer terug. Ik weet dat als ik hulp nodig heb, zoals met douchen bijvoorbeeld, dat er ervaren verpleegkundigen zijn die me goed kunnen helpen. Als ambassadeur van Xenia Leiden zet ik me graag in zodat er nog meer jonge mensen van de zorg van Xenia gebruik kunnen maken!"